Make your own free website on Tripod.com

2 Maart heb ik een eerste gesprek op de basisschool waar ik Yannick aan ga melden. De school waar ook de andere kinderen naar toe gaan. Het gesprek liep in mijn ogen goed en positief. Maar dit was natuurlijk nog maar stap 1. Ik moet nu het onderzoek aanvragen bij het REC. En zij gaan het team raadplegen. Of iedereen er achter staat wanneer Yannick komt. Maar ik heb tot nu toe een goed gevoel hierover. O, ik hoop toch zo dat het doorgaat!

Maandag 8 maart ben ik met Yannick naar de homeopaat geweest. Hij vroeg héél véél en heeft hem, eenmalig, een stuk of 6/7 korreltjes gegeven. Nu is het afwachten of die wat doen. Omdat Yannick eigenlijk al van kleins af aan verkouden is, gaat
hij het hele stelsel(lichaam) aanpakken. (Omdat het dan een aanleg fout moest zijn.) In de hoop dat dit helpt. Mocht dit niet werken, dan gaat hij iets anders proberen. We wachten af!

De volgende dag naar de kinderarts voor controle. Hij was nu 87,5 cm groot en 13,7 kilo zwaar. Voor de rest zag het er goed uit. Ik heb hem verteld van Yannick's SI gewrichten en dat heeft hij dus ook genoteerd. Ook i.v.m. een eventueel ander kindje dat hier problemen met kan krijgen! Hierna moesten we nog even naar het lab. bloed prikken voor de hep. B waarden in zijn bloed. Ook hebben we een oproep gekregen voor de hartecho, die dr. Talsma toch nog wilde maken. Die staat voor 26 maart. Ook zijn we vandaag weer eens naar de kapper geweest. Het is nog steeds niet Yannick's favoriete bezigheid. Maar het zit weer goed, plus dat het gemakkelijker is, morgen met het plaatsen van de buisjes!

Bij de kapper. Astrid knipt me lekker kort!!

Mooi nat snuitje....

Woensdagmorgen zijn we dus met Yannick naar het ziekenhuis geweest om buisjes te zetten.
Deze keer onder een zwaardere narcose. Hij is geïntubeerd, met een (volgens mij) kort slangetje en een kapje daaraan, voor het zuurstof. Omdat hij normaal heel onrustig lag, omdat zijn tong in zijn keel zakte en de zuurstof toevoer daardoor slechter werd. De ingreep op zich is goed gelukt. Hij heeft aan beide kanten weer een buisje en aan de linkerkant had hij nu al een loopoor. Dus krijg ik medicijnen voor zijn oortjes om te druppelen. Toen hij op de uitslaapkamer was mocht ik naar hem toe. Hij sliep nog. In ene werd hij wakker en was heel onrustig, begon te hoesten en maakte braak geluiden.
Toen ik in zijn mondje keek zag ik een wit dingetje tussen zijn tanden. Ik meende dat hij een watje in de mond had. Om te zorgen dat hij zich niet op de tong zou bijten.... Ik haal het eruit, blijkt het een punaise te zijn!! Dat was wel even schrikken!!! Voordat hij naar de operatie kamer ging, waren we al op zijn kamertje. Achter het bed hing zo'n prikbord met punaises. Van die grote, niet van die platte. Waarschijnlijk heeft hij kans gezien er toch een in een onbewaakt ogenblik, in zijn mondje te stoppen. Ze hebben een foto gemaakt of hij er nog meer ingeslikt had. Dat bleek dus niet zo te zijn..... Gelukkig. En morgen belt de verpleegster van de afdeling nog even om te horen hoe het nu gaat. Ik ben me in ieder geval het apezuur geschrokken......
Over twee weken, op 23 maart, moet hij weer voor controle. Nu maar hopen dat de buisjes langer blijven zitten!!!

Yannick's feestje was weer geslaagd. Van ons heeft hij een telefoon gekregen van Bob de Bouwer. Van mijn ouders en zijn peetoom een boerderij van de Fischer Price. Little people heet dat spul en hij is er helemaal verzot op!! Op de speelleergroep en op de PSZ is dat het eerste waar hij naar zoekt...!! Trakteren doet hij volgende week dinsdag en woensdag.

Samen met Melissa kijken naar mijn gave cadeau!!

Verjaardag vieren op de speelleergroep.Voor Yannick was er een mooie mondharmonica.                                                                                

En natuurlijk was het ook feest op de peuterspeelzaal. Samen met Matthieu Brummelhuis heb ik mijn verjaardag gevierd. Juf José was er maar druk mee!!

Voor de school voor Yannick heb ik nu een papier moeten tekenen dat ik ze niet vast kan pinnen aan de 4 weken regeling, die inhoud dat, wanneer je 4 weken na inschrijving geen bericht hebt gehad, je kind aangenomen is... Dit geld nog niet voor Yannick. Ik heb trouwens geen negatief gevoel over de inschrijving. En hoop van harte dat ze Yannick een kans gaan geven. Vooral na het lezen van het stuk over een Spaanse man (Pablo Pineda), bijt ik me daar nog meer in vast!! Ik wil niet, dat Yannick straks zegt, dat ik er niet alles aan heb gedaan om hem die kans te geven!

Dinsdag 23 maart zijn we ook naar de KNO geweest voor controle. Dit was wel hartstikke goed! In allebei de oortjes zat een buisje en de oortjes waren schoon en droog! Ook hebben we het idee dat Yannick heel goed hoort op dit moment.
Hij is op dit moment druk met fictief spelen. Zo leuk..... Melanie (onze oudste) speelt voor paard en Yannick is haar baasje. Hij  brengt haar naar de wei' en stopt haar in de stal (ruimte tussen de commode), geeft haar eten en drinken. Ruimt het weer op en begint weer opnieuw. Naar de wei, in de stal en weer eten....... Zo gaaf...

Vrijdag 26 Maart  Wij hebben  vandaag gehoord dat het gaatje dat zich in Yannick's hart bevond, nog niet gesloten is. Hij heeft dus een kleine VSD. We hebben vandaag een controle echo gehad. Om voor 100% zekerheid te krijgen dat alles goed was......
Want daar was onze kindercardioloog eigenlijk ook van uit gegaan! 2 Maand geleden hebben we een ECG laten maken. Die zag er goed uit. Maar omdat er een tijdje geleden nog een ruisje te horen was en omdat Yannick op het moment van onderzoek blauwe handjes en rode wangetjes had, werd er toch besloten tot een controle echo. Om 100 % zekerheid te krijgen!!
Dat viel vandaag dus eigenlijk tegen... Ik had toch in mijn achterhoofd wel het gevoel van: Stel je voor dat het toch niet goed is.... Het gaatje is dus niet gesloten. Het is geen gigantisch groot gat.

Volgende week woensdag, na 15.00 uur, kunnen we bellen. Dan heeft Paul Talsma (de cardioloog) een gesprek gehad met het team. Of het nodig is om het gaatje te sluiten. Het is geen groot gat, maar een twijfel geval. Op de rand van wel of niet opereren.... Onzekerheid dus. Als het gebeurt zal het gedaan worden via catheterisatie. Er word een 'parapluutje' geplaatst in het gaatje! Als ze hem helpen is het omdat ze dan denken dat hij er, als hij ouder is, er baat bij heeft. Wanneer het gaatje toch te groot is om te laten zitten en ze zouden er niets aan doen, is de kans groot dat hij chronisch moe zal worden als hij ouder
is! Hij vertelde mij dat Yannick dezelfde behandeling krijgt als een 'normaal' kind....." Daar ga ik toch ook van uit!!"
Het is waarschijnlijk positief bedoeld, maar het kwam toch wat wrang over.... Alsof het niet vanzelfsprekend zou zijn......
We wachten dus af..

31 Maart 15.00 uur. De zenuwen gieren door mijn keel, wanneer ik het nummer draai van het AZG. Er word opgenomen door de secretaresse van de cardiologen. Op mijn vraag of dr. Talsma aanwezig is, word ik even in de wacht gezet. Hij is er niet..... Weg geroepen voor een spoedgeval. Ik kan a.s vrijdag opnieuw bellen. Na 9.00 uur. Dan is hij de hele dag aanwezig in het ziekenhuis. En nu maar hopen dat hij dan in ieder geval het overleg met zijn team wel gepleegd heeft.....

s'Middags komt Erna. (PPG) We vullen de Kleine Stapjes in en daarmee blijkt dat Yannick's ontwikkeling heel mooi loopt. Hij zit nog steeds bijna op de normale lijn. Alleen zijn taal blijft een beetje achter. Hij zit qua leeftijd op 3/4 jaar. En hij is dus net 3.

©webdesign Ine 2005